موفقيت اين دانشمند ايراني كه بازتاب وسيعي در رسانههاي جهان داشته افق جديدي در درمان بيماران نيازمند به بافتهاي پيوندي توصيف شده است.
اگرچه علاوه بر گوسفندهاي حاصل از تحقيقات پرفسور زنجاني حيوانات ديگر داراي سلولهاي انساني نيز توليد شدهاند، ولي به گفته اين دانشمند ايراني ميزان سلولهاي انساني گزارش شده در آن حيوانات بسيار اندك (زير يك درصد) بوده و قابليت استفاده از آنها در پيوند اعضا وجود نداشته است.
پرفسور اسماعيل زنجاني، رييس ايراني دپارتمان بيوتكنولوژي حيواني دانشگاه نوادا در سال 1318 در شهر رشت به دنيا آمده و پس از طي تحصيلات مقدماتي در ايران درجه دكتري خود را از دانشگاه نيويورك دريافت كرده است. وي مولف بالغ بر 240 مقاله علمي، سه فصل كتاب و برنده جوايز متعدد علمي است.
اين دانشمند ايراني مقيم آمريكا در گفتوگويي تلفني با خبرنگار «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) با تاكيد بر اين كه هدف از انجام اين تحقيقات و ايجاد حيوانات حاوي سلولهاي انساني كمك به درمان بيماران دردمند است اظهار داشت: هدف نهايي اين تحقيقات پيوند اعضا خصوصا كبد و پانكراس اين گوسفندها به بيماران نيازمند به عضو پيوندي است كه در توليد اين گوسفندها از سلول هاي بنيادي گرفته شده از مغز استخوان آنها استفاده شده است.
وي خاطرنشان كرد:پيوند بافت هاي توليدي به اين روش با موفقيت در گوسفند و خوك انجام شده و در حال حاضر در مرحله كسب مجوز از اداره غذا و داروي آمريكا و پيدا كردن افراد مناسب براي آزمايش آن روي بيماران نيازمند به پيوند كبد هستيم.
استاد ايراني دانشگاه نوادا كه از حدود هفت سال پيش تحقيقات و تجارب علمي خود در زمينه سلول درماني را به توليد حيواناتي با سلولهاي انساني به منظورپيوند اعضا به انسان متمركز كرده در ادامه با اشاره به اين كه محققان اين حوزه حيوانات ديگري از جمله موشهايي با سلولهاي انساني نيز توليد كردهاند اظهار داشت: متاسفانه در آن حيوانات ميزان سلول هاي انساني بسيار اندك(حدود يك صدم درصد) بوده و قابل استفاده نيست ولي گوسفندهاي توليدي در اين طرح داراي درصد قابل توجهي سلول هاي انساني هستند كه امكان استفاده از بافتهاي آنها جهت پيوند وجود دارد.
دكتر زنجاني تصريح كرد: در اين روش حدود 10 ميلي ليتر مغز استخوان از بيماران نيازمند به پيوند گرفته و سلول هاي بنيادي آن را جدا كرده و به جنين گوسفندي كه در روز شصتم بارداري است تزريق مي كنيم. بعد از حدود دو ماه گوسفندي به دنيا مي آيد كه حدود 15 درصد سلول هاي انساني دارد. اين سلول ها كاملا كاربردي بوده و پروتيينهايي همانند پروتيينهاي ناشي از ساير سلول هاي انساني توليد ميكنند.
وي در عين حال خاطرنشان كرد: ميزان سلول هاي انساني در بافت هاي مختلف گوسفند توليدي متفاوت است ولي بيشتر آنها حاوي سه تا 10 درصد سلول هاي انساني هستند مثلا جگر حيوان، 15 درصد، قلب آن، 10 درصد و پانكراس آن حدود 9 درصد سلول هاي انساني دارد. اگر كبد اين گوسفند را به بيمار نيازمند به پيوند كه منشا سلول هاي بنيادي تزريقي به جنين گوسفند بوده پيوند بزنيم، 15 درصد سلول هاي آن كه ماهيت انساني داشته و ازخود فرد ناشي شده توسط بدن حفظ شده و بقيه پس زده مي شود كه همين درصد سلول هاي انساني، بقيه سلول هاي بافت كبد را نيز توليد ميكند و به اين ترتيب مشكل بيمار برطرف مي شود.
اين دانشمند ايراني در گفتوگو با ايسنا افزود: اهميت استفاده از اين روش از آنجا ناشي مي شود كه به عنوان مثال از حدود 10 هزار بيماري كه هر ساله در آمريكا به پيوند كبد نياز دارند تنها حدود دو هزار نفر موفق به دريافت كبد پيوندي مي شوند و در مورد ساير بافت هاي پيوندي هم همين مشكل وجود دارد.در اين شرايط مي توان با گرفتن مقدار اندكي از مغز استخوان فرد طي چند ماه عضو پيوندي مورد نياز را در حيوانات توليد و به بيمار پيوند زد.
پرفسور زنجاني در ادامه درباره امكان افزايش درصد سلول هاي انساني در ارگانيزم گوسفندان توليدي به اين روش گفت: اين امكان كاملا وجود دارد كه به جاي يك مرحله انتقال سلول هاي بنيادي انساني، دو يا سه بار اين كار را انجام دهيم كه با اين تكنيك موفق شده ايم ميزان سلول هاي انساني را مثلا در بافت قلب و پانكراس گوسفندان توليدي به ترتيب به 22 و 32 درصد افزايش دهيم.
وي درباره احتمال رد سلول هاي بنيادي تزريقي به جنين گوسفند گفت: طول دوره بارداري گوسفند حدود 145 روز است كه جنين از حدود 75 روزگي سلول هاي بيگانه را پس مي زند و تا قبل از آن قادر به تشخيص آنها نيست و چون در روش مورد استفاده در اين طرح تزريق سلول هاي بنيادي در 60 روزگي جنين انجام مي شود مشكل پس زدن آنها وجود ندارد.
پرفسور زنجاني در ادامه درباره روند آزمايش عملي اين روش پيوند عضو اظهار داشت: ما قصد داريم به زودي اين تكنيك را بر روي بيماران نيازمند به پيوند استفاده كنيم كه عمده تحقيقات نيز بر روي كبد و پانكراس متمركز شده است. البته پيش از اين نيز موفق شده ايم با انتقال سلول هاي خوك به جنين گوسفند و سلول هاي گوسفند به جنين خوك، بافت هاي حاصل از حيوانات متولد شده را به گوسفند و خوك اوليه پيوند بزنيم و در مجموع به نظر نمي رسد مشكلي در انجام چنين پيوندهايي در انسان وجود داشته باشد.
رييس دپارتمان بيوتكنولوژي حيواني دانشگاه نوادا در پايان با تاكيد بر جهت گيري درماني اين طرح و توجه به اصول ايمني زيستي در آن نگراني هاي مطرح شده در اين خصوص را بي مورد خواند و اظهار داشت: مهمترين نگراني كه در اين زمينه ابراز شده اين است كه ممكن است چنين تحقيقاتي به توليد حيواناتي با مغز و احساس انساني منجر شود در حالي كه خوشبختانه ميزان سلول هاي انساني در مغز گوسفندهاي توليدي حتي كمتر از يك دهم درصد است و با اين كه مي توان گوسفندي ساخت که تمام اجزاي بدنش داراي مقداري سلول هاي انساني باشد به هيچ وجه نمي توان تصور كرد سلول هاي مغز گوسفند به ميزاني برسد كه گوسفندي با مغز، فكر و احساسي مشابه انسان ساخته شود.
نسخه قابل چاپ
اين خبر را برای دوستتان ارسال نماييد!
اين خبر در صفحه(های)
بلايای طبيعی بايگانی شده است.
بازگشت
